Di lo que tú quieras – Rumbatá – videoclip by El sueño de Cuba

[PL]

Podczas narodowej trasy koncertowej RUMBATÁ z okazji 20- lecia istnienia zespołu, a przy okazji również promocji nowego kawałka “Di lo que tú quieras” miałyśmy to szczęście, że mogłyśmy uczestniczyć we wszystkich koncertach! W ramach podziękowań za życzliwość, z jaką spotkałyśmy się ze strony członków zespołu, powstał ten oto videoclip, który mamy nadzieję również przyczyni się do promocji nowej płyty.

[ES]

El grupo Rumbatá celebró su 20 aniversario con una gira nacional y también en esta ocasión promocionaba la canción “Di lo que tú quieras”. El sueño también estaba presente ahi y podría participar en todos conciertos de este grupo. Con el videoclip que prepararon las chicas del proyecto el Sueño de Cuba querrían darles las gracias a todos miembros del grupo Rumbatá por dejarlas vivir cada momento de cada concierto! Esperemos que le guste tanto el videoclip como la nueva canción!

Zdjęcia i montaż: Sylwia Pankowska
Muzyka: Di lo que tú quieras – Rumbatá

Wszystkie zajęcia Yoirysa Manuela – recenzja książki

Kilka słów o książce Adama Kwaśnego, pt. „Wszystkie zajęcia Yoirysa Manuela” 

Coraz więcej pozycji książkowych, o tematyce kubańskiej, pojawia się ostatnio w polskich księgarniach. Zostały już wydane książki, które omawiają politykę tego kraju, czy też opisują wspomnienia z podróży naszych rodaków po karaibskiej wyspie. Książka Adama Kwaśnego, to zbiór opowieści o Kubańczykach i ich życiu, mimo, że napisana przez „Yumę”, jest wynikiem jego wnikliwych obserwacji. Dlaczego? Od razu po przeczytaniu książki można wywnioskować, że autor musiał mieszkać wśród Kubańczyków, aby tak świetnie ukazać czytelnikom kulturę kubańską. Musiał mieć bez wąptienia wiele cierpliwości podczas poznawania elementów kultury, dzięki czemu, mógł jak najlepiej zrozumieć otaczający go świat. Książka zawiera informacje, których nikt nie mógłby zdobyć w ciągu jednego wyjazdu na dwutygodniową wycieczkę. Mowa o elementach kultury, trudnych do zrozumienia dla obcokrajowców, takich, jak religie o afrykańskich korzeniach. O tyle ten temat jest trudny, że, ta część kultury, jest najgorzej udokumentowana. Wiele wierzeń, praktyk czy modlitw przekazywano z ust do ust, poczynając od afrykańskich przodków. Ta sama forma przekazu istnieje po dziś dzień. Zatem, Adam Kwaśny musiał poświęcić wiele swojej uwagi, aby zrozumieć te elementy kultury i później, w rzetelny sposób, przekazać je czytelnikowi.

Książka zawiera szereg zabiegów językowych, dzięki czemu trzyma czytelnika w napięciu. Nie brakuje również namiętnych momentów, które w najmniej oczekiwanych chwilach przeobrażają się w zabawne sytuacje. Jednym z moich ulubionych fragmentów książki jest scena w kuchni: „Nigdy nie zapomnę niezwykłej sceny miłosnej, której stałem się mimowolnym świadkiem, gdy o czwartej nad ranem wszedłem do kuchni, by napić się wody, i zobaczyłem Tanię klęczącą przed ogromnym półnagim Nemesiem, niewątpliwie jednym z najbardziej dorodnych samców na ulicy Simona Bolivara. Nemesio stękał i z wysiłkiem unosił stopy, a Tania wkładała mu skarpetki. Wyjaśnił mi potem, że cierpli na silne bóle kręgosłupa i nie może się schylać.”

Innym ciekawym zabiegiem, jest połączenie tekstu z typowo kubańskimi wyrażeniami, które od razu są tłumaczone. W ten sposób, czytelnik może lepiej zrozumieć obyczaje panujące na Kubie, czy też słowa używane na wyspie. Przykład znajdziemy tutaj: „Rafael gra na bębnach podczas santeryjskich uroczystości zwanych bembé. W jego szybkich dłoniach równie dobrze brzmi dwumembranowy bęben batá, jak częściej używany w Trinidadzie bęben conga.”

W krótkich zdaniach, pojawia się mnóstwo informacji, przybliżajacych i pomagających zrozumieć dany rytuał: „W dniu święta boga Elegua, 13 czerwca, od rana sąsiedzi znosili do świątyni torty, ciastka, miód i lekkie wino oraz wszelakie owoce, za którymi bóg przepada.”, czy też: „(…) Przypomina o dniu, w którym mały farandulero czy też potężny Brat Konia sprowadził deszcz. – Kto to jest farandulero? – Taki, co lubi tańczyć i szwendać się. -Aha”.

Pomimo, że autor książki skupia się głównie na uwidocznieniu elementu kultury, jakim są religie o afrykańskich korzeniach, wspominając o rytuałach czy znakach widocznych w danej wierze, to każdej z tych opowieści, towarzyszy autentyczność w opisie wyspy. Adamowi Kwaśnemu, doskonale udało się przelać życie Kubańczyków na kartki papieru, w dodatku, w języku, gdzie nie pojawiają się „tildes españolas ”, co, zapewne, było trudniejsze. W ten sposób, autor książki podważa, kreujące się stereotypy, że Kuba jest państwem katolickim, czy też ateistycznym. W każdej z tych opowieści widać duchowość Kubańczyków, to, że nie są obojętni na otaczające ich znaki i to, że są przesądni. Dzięki tej książce, możemy poznać o wiele więcej, niż piękny opis przyrody Kuby, po prostu poznajemy jej głębię, do której tak ciężko dotrzeć. 

Tekst: Magdalena Woźnikiewicz

Congolaye

[ES más abajo]

Mamy nadzieję, że z niecierpliwością czekaliście na kolejny filmik z cyklu opowieści o historii tańców kubańskich.  Dzisiaj zapraszamy Was na spotkanie z Rosa Arlenis Duanys Magdariaga, charyzmatyczną instruktorką, którą miałyśmy przyjemność poznać w Santiago de Cuba. Opowie Wam ona o Congolaye. Co to za taniec, jak się go tańczy…? Zobaczcie sami 😉 

********

Les invitamos a ver el siguiente video de los bailes cubanos! Esta vez, Rosa Arlenis Duanys Magdariaga de Santiago de Cuba nos cuenta sobre el CONGOLAYE. Que lo difruten!

Wywiad i tłumaczenie: Magdalena Woźnikiewicz
Zdjęcia i montaż: Sylwia Pankowska

9.10 – Un día especial para nosotras!

Hoy es un dia especial para nosotras! 
Por que? Dale PLAY al video 

 

Podziękowania po spotkaniu w Kicia Kocia

Wczoraj w Klubokawiarnii Kicia Kocia w Warszawie rozpoczęłyśmy cykl spotkań o Kubie. Cieszy nas niezmiernie, że mogłyśmy zaprezentować obecnym osobom film “Que es el casino?”, nad którym pracowałyśmy w ostatnim czasie. Ma on dla nas szczególne znaczenie, więc tym bardziej dziękujemy wszystkim za przybycie i wspólną zabawę po projekcji filmu! To dla nas czysta przyjemność dzielić się z Wami wiedzą i informacjami zdobytymi podczas naszych podróży. Szczególne podziękowania dla dwóch wspaniałych kobiet, które były z nami podczas tego wieczoru. Basi Kur – jednej z założycielek El sueño de Cuba oraz Marcie Koczkodaj – współwłaścicielce marki Mrs. No Problem, która była jednym ze sponsorów naszej ostatniej wyprawy. Dziękujemy i …. ¡hasta pronto!

Spotkanie w Klubokawiarnii Kicia Kocia

Serdecznie zapraszamy na spotkanie do Klubokawiarnii Kicia Kocia. W najbliższy czwartek tj. 7.09 z wielką przyjemnością zaprezentujemy video o tym, jak powstało casino, skąd wzięła się jego nazwa oraz co to jest rueda de casino. Dowiecie się również, kim są słynni “fundadores del casino”. O tym wszystkim opowie główny bohater filmu “ Juan Gomez Barranco, jeden z założycieli stylu casino.

Wpiszcie zatem już dzisiaj w swoje kalendarze czwartek pod hasłem spotkania z tańcem, muzyką i odrobiną historii. „Que es el casino?” to film pełen pasji i energii, który mamy nadzieję, dla miłośników casino będzie doskonałym źródłem informacji, a dla tych, którzy zastanawiają się nad nauką tego tańca idealną zachętą na dobry początek.
Po filmie zapraszamy na animację taneczną, którą poprowadzi dla Was Magda.

WSTĘP WOLNY

Do zobaczenia 😉

Niezwykła moc przyciągania

Kuba ma niezwykłą moc przyciągania. Z jej kulturą, historią, tradycjami, potocznym myśleniem na jej temat możemy spotkać się na co dzień nie zwracając na to zupełnie uwagi. Zauważyliście w jak wielu filmach pojawia się chociażby najmniejszy wątek Kuby, nie mający większego znaczenia dla całej fabuły? Jako, że jesteśmy kobietami spójrzmy na przykładowe komedie romantyczne 

– Z „Ust do ust” z Jennifer Aniston – Kevin Costner prowadzi w filmie wykład: „Jak wiecie Che studiował medycynę, a kiedy człowiek nauki zaczyna używać takich przenośni, zachodzimy w głowę co miał na myśli. Mam na ten temat własną teorię. Myślę, że mówił o czymś, czego sam niejednokrotnie był naocznym świadkiem…o tajemnicy uzdrowienia, o chwili, w której pacjent za wszelką cenę postanawia przeżyć, chce pokonać cierpienie i chorobę siłą woli…tak pojmował rewolucję, powołanie tego co niewyobrażalne do istnienia”.

– ostatnia polska komedia romantyczna „Porady na zdrady” – Beata (Weronika Rosati) ma romans z Kubańczykiem i marzy o wyjeździe na wyspę

Po obejrzeniu filmu, jak myśleliście o zupełnie innej tematyce, zaczynacie zastanawiać się czy rzeczywiście tak często Kuba się wszędzie przejawia czy Wasze zainteresowanie tą wyspą to już choroba i wyłapujecie każdy najmniejszy przejaw kubańskości;)

Abstrahując nieco od powyższej treści zostawiamy Wam kilka tytułów filmów, o iście kubańskiej tematyce, które zdecydowanie bardziej do nas przemawiają 

  •  klasyk – “Buena Vista Social Club”
  •  “Eso que anda”
  •  “7 dni w Hawanie”
  •  “Habana Blues”
  •  “Fresa y chocolate”

Miłego oglądania 

Los bailes de los Orishas de la Santería

Pod koniec czerwca prezentowałyśmy Wam trailer pierwszego z serii filmów opowiadających historię tańców kubańskich. Pamiętacie? Potrzymamy Was jednak jeszcze w niepewności, gdyż jego pełną prezentację pozostawimy na cykl spotkań, który już za moment rozpoczniemy. ️  Tymczasem z przyjemnością prezentujemy Wam materiał, w którym przybliżone zostały podstawowe informacje o tańcach afrokubańskich na przykładzie bóstwa Elegua. Santería to jedna z religii jakie praktykuje się na Kubie. Tuż obok niej wyznaje się na wyspie między innymi: katolicyzm, baptyzm, Abakua, el Palo de Monte, itd. Taniec, śpiew czy gra na instrumentach to jedne z nadrzędnych elementów Santerii. Wiara ta cechuje się bogatym panteonem bóstw, takich jak: Elegua, Oya, Chango, Yemaya, itd, którym wierzący oddają cześć.

 

Kubańska płaca

Kiedy opowiadam znajomym czy osobom zainteresowanym kulturą kubańską o tym, ile przeciętnie zarabia Kubańczyk, wszyscy reagują tak samo… nie dowierzają. Zaprezentuję Wam kilka liczb, które odzwierciedlą to, o czym mówię.

Jak zapewne wiecie, na Kubie obowiązuje dwudzielność waluty (bardziej szczegółowe informacje na ten temat znajdziecie w artykule “Pieniądze na Kubie”). Mówiąc w skrócie, na wyspie obowiązuje zarówno peso nacional, jak i o 25 razy mocniejsze – peso convertible. Przedstawione na załączonym obrazku liczby, odnoszą się do płac Kubańczyków w peso nacional.

W tabeli 7.4 zestawione zostały miesięczne płace w firmach państwowych i mieszanych ze względu na rodzaj działalności gospodarczej w okresach 2013-2015. W 2013 roku najlepiej opłacalną pracą było stanowisko w przemyśle cukierniczym, gdzie przeciętnie zarabiano 780 peso nacional (czyli 31,2 CUC), natomiast najgorszą opcją było stanowisko związane z handlem i naprawą za 391 peso miesięcznie (15,64 CUC). W 2013 roku ustalono, że Kubańczyk przeciętnie zarabiał 471 peso (18,84 CUC) miesięcznie, natomiast w 2015 – 687 peso (27,48 CUC). W 2015 nadal opłacało się otrzymać pracę w przemyśle cukierniczym, bo płacili 1147 peso miesięcznie (45,88 CUC). Najmniej opłacalną opcją była praca w hotelach i restauracjach, gdzie miesięcznie zarabiało się 435 peso (17,4 CUC). Praca w dziedzinach takich jak: nauka i innowacje technologiczne czy górnictwo i eksploatacja złóż również była opłacalna na Kubie w 2015 roku. Zarabiano wtedy 1015 peso (40,6 CUC) w pierwszym przypadku i 958 peso (38,32 CUC) w drugim.

Według kolejnej tabeli średnie miesięczne wynagrodzenie w 2016 roku wynosiło  740 peso (29,6 CUC). Warto było znaleźć pracę w przemyśle cukierniczym, w górnictwie i eksploatacji złóż oraz w pośrednictwie finansowym, gdyż zarobki w 2016 roku wynosiły kolejno – 1246 peso (49,84 CUC), 1218 peso (48,72 CUC) i 1032 peso (41,25 CUC).

W tabeli 7.5 zestawione zostały średnie płace miesięczne w firmach państwowych i mieszanych w prowincjach w 2012-2015. Według statystyk, w 2015 roku, najlepiej zarabiało się w prowincjach takich jak: Ciego de Ávila (752 peso = 30,08 CUC), La Habana (725 peso = 29 CUC), Matanzas (723 peso = 28,92 CUC), Cienfuegos (710 peso = 28,4 CUC), Sancti Spíritus (703 peso = 28,12 CUC) i Villa Clara (702 peso = 28,08 CUC). Najmniej natomiast w Isla de la Juventud (617 peso = 24,68 CUC), Guantanamo (624 peso = 24,96 CUC ), Santiago de Cuba (628 peso = 25,12 CUC) czy Granma (633 peso = 25,32 CUC).

Do każdego wynagrodzenia rodziny kubańskie zapewnioną mają podstawową żywność na tzw. książeczkę reglamentacyjną. To, co im przysługuje to: 7 funtów ryżu, 4 funty cukru, pół litra oleju sojowego, paczkę kawy, paczkę makaronu spaghetti, 5 jajek i kawałki kurczaka. Dzieci do 7 roku życia otrzymują dzienną porcję mleka (1 litr).

 

Zamieszczone zdjęcia zostały zaczerpnięte z oficjalnej strony Narodowego Urzędu Statystycznego na Kubie – www.one.cu

 

Tekst: Magdalena Woźnikiewicz