Chińska dzielnica w Hawanie (hiszp. barrio chino)

Znajduje się ona niedaleko Kapitolu. Charakterystycznym elementem dzielnicy jest brama zwana “El Pórtico de la Amistad”, którą sfinansował rząd chiński w 1999 roku. Obecnie dzielnica to niewielki obszar, składający się z kilku ulic, jak np. Dragones czy Zanja. Znajdują się tam restauracje i sklepiki.

Jak to się stało, że ludność chińska oraz jej akcenty pojawiły się na Kubie?

Wyobraźcie sobie, że mamy wiek XIX. Zablokowano możliwość sprowadzania ludności z Afryki, co doprowadziło do konieczności wdrożenia zmian. Zakaz pracy przymusowej spowodował kryzys ze względu na brak siły roboczej. Zapoczątkowało to jednak migrację ludności chińskiej na wyspę. Ludność ta była głównie złożona głównie z mężczyzn i zajmowała obszary plantacji między Hawaną a Matanzas.

Jesús Guanche, doktor nauk historycznych, dzieli przybyłych na Kubę Chińczyków na dwie grupy. Pierwsza z nich znalazła się na wyspie w pierwszej połowie XIX wieku w charakterze taniej siły roboczej, na prawach tzw. “sistema de contratación”, czyli na warunkach kontraktów, które były tworzone dla chętnego do pracy Azjaty na Kubie. Zobowiązany był do pracy przez 8 lat przez 12 lub więcej godzin za 4 peso miesięcznie. Wywiązując się z umowy zostawali uwolnieni od ciężkich robót. Zakładali rodziny, a do ich głównych aktywności należał handel. Tworzyli tym samym silne wspólnoty miejskie.

Druga grupa, o której wspomina Guanche, pracowała już jako ludzie wolni, tzn. nie w ramach owych kontraktów. Ich proces migracji na Kubę rozpoczął się w drugiej połowie XIX wieku. Byli to migranci, którzy w okresie kalifornijskiej gorączki złota przybyli na ziemie północnoamerykańskie. Następnie część wzbogaconych Azjatów przeniosła się na Kubę (pomiędzy 1860 i 1875).

Szacuje się, że łącznie na Kubę przybyło ponad 150.000 Chińczyków.

Tekst: Magdalena Woźnikiewicz

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *